Marjolijn over haar opleiding tot verpleegkundige bij Pro Persona

“De psyche van de mens vond ik altijd al heel interessant,” vertelt Marjolijn. “Als iemand lichamelijk ziek is, zie je dat vaak direct. Maar geestelijke ziekte is minder zichtbaar en wordt in onze maatschappij minder snel geaccepteerd. Dat vind ik lastig, want ik vind gelijkwaardigheid heel belangrijk. Iedereen verdient het om gezien en gehoord te worden, ongeacht of je lichamelijk of psychisch ziek bent.” 

De overstap naar de psychiatrie kwam mede door haar tante, die al jaren in de ggz werkte. “Zij zei: ‘Ik zie jou wel in de psychiatrie.’ Eerst twijfelde ik, maar na een open dag en twee meeloopdagen was ik overtuigd. Ik merkte dat ik in deze sector echt iets kon betekenen.” 

Tijdens haar opleiding werkt Marjolijn elk jaar op een andere afdeling. Ze begon bij het Expertisecentrum Neuropsychiatrie Winkler in Wolfheze, waar ze werkte met cliënten met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). In haar tweede jaar maakte ze de overstap naar de gesloten afdeling Duet, onderdeel van de Kliniek Voortgezette Behandeling voor Volwassenen. Momenteel werkt ze op de acute opnameafdeling voor volwassenen in Arnhem. “Hier is de zorg kortdurend en draait het vooral om stabiliseren en normaliseren, met als doel dat cliënten weer doorstromen naar een andere plek. Dat vraagt om snel schakelen en flexibel zijn.” 

Het werken op verschillende afdelingen vindt Marjolijn waardevol: “Zo ontdek ik wat bij mij past. Door de afwisseling leer ik verschillende ziektebeelden herkennen en kan ik mijn ervaring steeds verder uitbreiden. Het is soms even wennen, maar het houdt me scherp en nieuwsgierig.”

Omdat Marjolijn geen zorg diploma’s had, begon ze haar opleiding helemaal vanaf het begin. “Vooral het leren van anatomie en fysiologie vond ik in het begin pittig. Het zorgen voor mensen kende ik al uit de gehandicaptenzorg, maar het volgen van de psyche en het proberen te begrijpen van iemands belevingswereld was nieuw voor mij. Dat vraagt om andere vaardigheden en een open houding.”

Gelijkwaardigheid als rode draad 

Wat Marjolijn in al haar werk het belangrijkst vindt, is gelijkwaardigheid in het contact met cliënten. “Iedereen heeft zijn eigen achtergrond, normen en waarden. In de psychiatrie is niets in een boek geschreven; je moet altijd zoeken naar aansluiting en kijken wat werkt bij die persoon. Dat maakt het werk uitdagend en waardevol. Je bent zelf het instrument in het contact met cliënten. Hoe je kijkt, hoe je luistert, hoe je aanwezig bent – dat maakt het verschil.”

De combinatie van werken, studeren en een privéleven vraagt om een goede planning en discipline. “Ik werk drie dagen per week, ga één dag naar school en besteed ongeveer twaalf uur per week aan thuisstudie. Dat bestaat uit lezen, verslagen maken of presentaties voorbereiden. Het is intensief, maar het houdt me scherp. Het was even wennen om weer in de schoolbanken te zitten, maar het prikkelt me en geeft me veel motivatie om door te zetten.”

Ondersteuning vanuit Pro Persona 

“Bij Pro Persona voel ik me echt gesteund. Er wordt met je meegedacht, je krijgt hulp als dat nodig is en je kunt altijd aangeven als iets niet lekker loopt. Dat geeft vertrouwen en ruimte om jezelf verder te ontwikkelen.” 

Voor mensen die twijfelen over een overstap naar de zorg, heeft Marjolijn een duidelijk advies: “Als je passie hebt voor zorg, vooral in de psyche, moet je het gewoon doen. Het vraagt om flexibiliteit, creativiteit en het vermogen om je echt te verplaatsen in een ander. Maar het is ontzettend waardevol werk, juist omdat je nooit precies weet wat je kunt verwachten en elke cliënt uniek is.”

Heb jij interesse in de opleiding tot verpleegkundige bij Pro Persona? Lees hier meer over onze werk-leertrajecten.