Van cliënt naar vrijwilliger: Dirk-Jan* vertelt over zijn ervaringen en weg naar herstel

“Ik ben Dirk-Jan, 49 jaar. Ik ben geboren in Indonesië en kort na mijn geboorte geadopteerd door mijn Nederlandse ouders. Toen ik drie jaar was, zijn we met het gezin naar Nederland verhuisd en daarna ben ik opgegroeid in Gelderland.”

Wanneer begon je te merken dat het niet goed met je ging?

“Tijdens mijn puberteit begon de onzekerheid. Ik voelde me anders, niet alleen door mijn achtergrond, maar ook door prestatiedruk en vragen als: wie ben ik eigenlijk? Een reis naar Indonesië op mijn zestiende, waar ik mijn biologische vader ontmoette, was heel bijzonder maar ook emotioneel ingrijpend. Achteraf gezien heeft dat veel losgemaakt. Kort daarna kreeg ik mijn eerste manische periode, gevolgd door depressies.”

Hoe zag jouw weg binnen de ggz eruit?

“Ik kreeg op jonge leeftijd de diagnose bipolaire stoornis. In de jaren daarna volgden meerdere opnames, periodes van middelengebruik en psychoses. Dat waren zware jaren. Soms kostte het me een jaar om na een psychose weer een beetje te functioneren. Tegelijkertijd heb ik ook altijd de wil gehad om door te gaan. Ik heb gewerkt, relaties gehad, maar de balans was er vaak niet.”

Wanneer kwam er een keerpunt?

“Dat kwam toen ik echt stopte met middelengebruik en beter passende medicatie kreeg. Rond diezelfde tijd werd ook ADHD bij mij vastgesteld. Dat was voor mij een enorme eyeopener: ineens vielen veel puzzelstukjes op hun plek. Met de juiste behandeling kwam er rust in mijn hoofd. Ik kon daarna mijn leven weer gaan opbouwen.”

“Pro Persona heeft een grote rol gespeeld in mijn herstel. Niet alleen door behandeling, maar ook door structuur, vertrouwen en ruimte om mezelf te ontwikkelen. Ik heb op verschillende plekken gezeten, van klinische opname tot begeleid wonen. Vooral de doorstroom naar meer zelfstandigheid was heel belangrijk voor me. Ik voelde daardoor dat ik weer mee mag doen.”

Hoe ben je met vrijwilligerswerk begonnen?

“Sport is altijd een rode draad in mijn leven geweest. Fitness hielp me om sterker te worden, letterlijk en figuurlijk. Toen er bij Pro Persona een mogelijkheid kwam om als vrijwilliger te helpen bij sportactiviteiten, voelde dat meteen goed. Ik ben rustig begonnen, heb een VOG aangevraagd en stap voor stap mijn plek gevonden.”

Wat doe je nu als vrijwilliger?

“Mijn week is lekker gevuld. Ik ondersteun bij verschillende sportmomenten zoals fitness, voetbal, badminton en boksen. Daarnaast sluit ik ook aan bij het wekelijkse gebed op vrijdag. Ik help bij praktische dingen: het gebouw openen, koffie zetten, opruimen. Het gaat hierbij niet om prestaties of doelen behalen, maar om samen bewegen, plezier maken en contact. Even uit je hoofd, even mens zijn. ”

Wat neem je mee uit je eigen ervaring als cliënt?

“Mijn eigen rugzak helpt me om anderen echt te zien. Ik let juist op de mensen die wat stiller zijn of zich terugtrekken. Even een praatje, een blik van herkenning, dat kan al veel betekenen. Ik weet hoe belangrijk het is dat iemand je ziet zonder oordeel.”

Is het soms confronterend om met cliënten te werken?

“Soms wel, maar het leert me ook veel. Over mezelf en over anderen. Ik geloof dat ieder mens in de basis goed is, maar dat het leven soms te zwaar wordt. Vrijwilligerswerk helpt mij om in balans te blijven: ik ben onder de mensen én in het wekelijkse gebed is er tijd voor bezinning.”

“Het geeft structuur, eigenwaarde en plezier. Ik heb nu een woning, een scooter, een ritme in mijn week. Dat zijn geen vanzelfsprekendheden voor mij geweest. Ik ben trots op waar ik nu sta.”

Wat zou je zeggen tegen mensen die twijfelen over vrijwilligerswerk doen in de ggz?

“Luister goed naar jezelf. Vrijwilligerswerk hier vraagt geduld, rust en oprechte interesse in mensen. Het is geen plek waar je snel doelen gaat behalen, je hoeft niets te ‘fixen’. Gewoon aanwezig zijn, meebewegen en verbinding maken met cliënten. Dat is het belangrijkste. Daarnaast zijn er veel verschillende plekken waar je vrijwilligerswerk kan doen, dus het is goed om te kijken wat er bij je past.”

Tot slot: wat drijft jou?

“Echte verbinding. Oog hebben voor elkaar. Kleine dingen doen die het leven lichter maken. Ik heb geleerd: geef niet op, blijf je eigen tempo volgen en zorg dat je elke dag iets hebt om voor op te staan. Dat gun ik iedereen.”

Heb jij interesse om als vrijwilliger te werken bij Pro Persona? Klik hier voor meer informatie over de mogelijkheden en meld je aan!

*Om privacy te waarborgen is in dit bericht een fictieve naam gebruikt.