Raymond over zijn werk als Verpleegkundig Specialist, plaatsvervangend opleider VS én boegbeeld TOP GGZ.

Raymond startte in 1993 als sociotherapeut bij de Pompekliniek (nu Pompestichting). Al snel combineerde hij dit met diensten bij de crisisdienst in Nijmegen, waar hij uiteindelijk vijftien jaar werkte. “Bij de crisisdienst leer je niet alleen de sociale kaart en het netwerk kennen; je ziet ook hoe psychische ontregeling altijd verweven is met iemands leefwereld. Dat brede perspectief heb ik altijd behouden.” 

Raymond hielp ook bij de opzet van de ACTmethodiek (Acceptance and Commitment Therapy) in Nijmegen en werkte samen met de politie aan verschillende projecten. “Ik zoek graag de verbinding: tussen praktijk, netwerk en innovatie.” Toen de functie van Verpleegkundig Specialist landelijk in ontwikkeling kwam, behoorde Raymond tot de tweede lichting artikel 14 BIG-geregistreerde VS’en. Hij werkte in het ambulant psychoseteam, ondersteunde de start van FACT VIP en maakte acht jaar geleden de overstap naar het Expertisecentrum Depressie (ECD). Daar werkt hij nu in het specialistisch team Bipolaire Stoornissen. “De complexiteit, de kwetsbaarheid én de veerkracht van deze doelgroep maken het werk enorm betekenisvol.” 

Waarom is het werk in het ECD zo waardevol? Raymond: “Mensen met bipolariteit kunnen kwetsbare episodes doormaken waarin veel kan misgaan. Het is waardevol om mee te denken over hoe zij het beste met deze kwetsbaarheid kunnen omgaan. Vaak zijn er meer mogelijkheden dan in eerste instantie wordt gedacht. Hoewel bipolariteit niet te ‘genezen’ is, speelt het leren omgaan met deze kwetsbaarheid een belangrijke rol en juist daar ligt een belangrijke taak voor de verpleegkundig specialist. De VS beschikt over extra kennis en expertise op medisch, psychologisch en wetenschappelijk gebied. Ik vind het waardevol om deze zorg samen met een multidisciplinair team vorm te geven.` 

“Daarnaast maakt Pro Persona ook deel uit van het Kenniscentrum Bipolaire Stoornissen (KenBiS). Dit streeft ernaar in Nederland de zorg voor mensen met een bipolaire (manisch-depressieve) stemmingsstoornis te verbeteren. Een tweede doel is de meest actuele kennis over deze aandoening te verzamelen, ontwikkelen en verspreiden. Sinds een aantal jaar zit ik in het bestuur om dit mede vorm te geven. Het is erg leuk om overstijgend te kijken wat landelijk en internationaal gaande is en daar een en ander in te organiseren. Denk aan de Klinisch Wetenschappelijke Vergaderingen van KenBiS, World Bipolar Day, de verpleegkundige discipline etc.” 

Naast de directe patiëntenzorg is Raymond ook plaatsvervangend opleider VS GGZ. “Het begon als waarneming vanuit mijn rol als opleider V&V. We wilden borging en continuïteit. Gaandeweg groeide het uit tot een vaste functie als plaatsvervangende opleider.”  

Wat houdt deze rol in? “Het faciliteren en begeleiden van VIOS (verpleegkundige in opleiding tot specialist), coachen, superviseren én beoordelen/examineren. We verdelen de rollen in het team bewust, zodat er geen rolconflict ontstaat, bijvoorbeeld tussen supervisor en examinator. We rouleren ook om elkaar scherp te houden.” 

Waarom is het mooi werk? “Omdat je vanuit de praktijk invloed hebt op hoe de opleiding eruitziet. Je zit op de eerste rij bij landelijke ontwikkelingen voor de VS GGZ en de GGZ als geheel. Het is een functie die je blik verbreedt en tegelijk heel dicht bij het primaire proces blijft.” 

Sinds de zomer is hij bovendien boegbeeld TOPGGz en kenniskringvertegenwoordiger Bipolaire Stoornissen. “Ik heb er nog niet vol in kunnen duiken, maar de kern is helder: ik ben het aanspreekpunt om kennis te ontwikkelen en te delen via (wetenschappelijk) onderzoek, consultatie, second opinions, opleiden en presentaties. We willen als TopGGz-afdeling voorop lopen, innoveren en de zorg meetbaar verbeteren.” 

Omdat Raymond zijn opleidersuren overdraagt en het team uitbreidt, is er ruimte voor een nieuwe plaatsvervangend opleider VS GGZ. “Idealiter iemand die Pro Persona al kent, zodat je het goed kunt combineren met de directe patiëntenzorg. Dat is belangrijk voor je herregistratie, maar vooral omdat opleiden en praktijk hier hand in hand gaan. Je begeleidt studenten beter als je zelf met beide benen in het werk staat.” 

Wie past er als (plaatsvervangend) opleider? “Eigenlijk iedere verpleegkundig specialist in de GGZ,” zegt Raymond met een glimlach. “Maar je moet flexibel zijn: het is een rol naast je andere werkzaamheden. Als je ervaring hebt, helpt dat. Wat je zelf hebt gezien en gedaan neem je namelijk mee in je begeleiding. En je moet de houding hebben om te blijven leren.” Tegelijk is hij realistisch: “Het vraagt wat van je agenda en van thuis. Het is geen taakje erbij, maar écht een functie. Precies daarom neem ik er nu met weemoed afscheid van: in combinatie met mijn andere taken werd het te veel.”